Kroniki Nikodema
Kroniki Nikodema
W Ewangelii Jana jest pewien człowiek, który nigdy nie składa swojego świadectwa za jednym razem. Nie staje za kazalnicą, by ogłosić swoje nawrócenie. Nie pisze listu. Pojawia się trzykrotnie, w trzech różnych postawach, w trzech różnych rozdziałach, a potem znika z zapisu biblijnego. A jednak spośród wszystkich postaci drugoplanowych Nowego Testamentu niemal żadna nie zafascynowała wyobraźni kaznodziejów, teologów i zwykłych wierzących tak bardzo, jak Nikodem.
Dlaczego?
Ponieważ większość z nas jest najpierw Nikodemem, zanim stanie się Pawłem. Większość z nas nie spotyka Jezusa na oślepiającej drodze, gdy głos z nieba zrzuca nas z konia. Większość z nas spotyka Go tak, jak spotkał Go Nikodem: po cichu, częściowo, z większą liczbą pytań niż odpowiedzi, niosąc ciężar religijnego życia, które dało nam status, ale nie pokój, wiedzę, ale nie życie, miejsce w radzie, ale żadnego odpoczynku dla duszy.